Αγώνες Μαύρες Περίοδοι

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: ΣΚΟΡΕΡ

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Alex+English

Στις 21 Οκτωβρίου του 1976 λοιπόν ο Alex English έπαιξε για πρώτη φορά στο ΝΒΑ φορώντας τη φανέλα των Milwaukee Bucks οι οποίοι λίγους μήνες νωρίτερα τον είχαν επιλέξει στον δεύτερο γύρο του draft. Οι τέσσερις πόντοι που είχε πετύχει τότε στην ήττα με 133-112 από τους Buffalo Braves σε καμία περίπτωση δεν προμήνυαν μια 15ετή καριέρα με 25.613 πόντους αλλά έστω και αν χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν τέσσερα χρόνια ο English βρήκε τον δρόμο του. Αφού πέρασε και από τους Pacers για μιάμιση σεζόν την πρώτη μέρα του Φεβρουαρίου του 1980 η Indiana τον έστειλε με ανταλλαγή στο Denver (κάτι που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως ότι καλύτερο του συνέβη ποτέ) όπου με τη φανέλα των Nuggets όχι μόνο έγινε πρωταγωνιστής και ένας από τους καλύτερους παίκτες του ΝΒΑ αλλά έγραψε ιστορία. Η επιθετική φιλοσοφία του Doug Moe τον μετέτρεψε σε “πυρηνικό όπλο” και μαζί με την δική του τύχη άλλαξε και αυτή ολόκληρης της ομάδας. Οι Nuggets έμειναν εκτός playoffs δυο συνεχόμενες χρονιές αλλά οι 25.4 πόντοι που είχε το 1982 τους βοήθησαν να ολοκληρώσουν την κανονική περίοδο με ρεκόρ 46-36 και να επιστρέψουν στην postseason. Αυτή ήταν απλά η αρχή και για τις δυο πλευρές. Ο English έγινε για πρώτη φορά All Star και αφού κάθε σεζόν ήταν ακόμα καλύτερος ακολούθησαν άλλες εφτά και μάλιστα συνεχόμενες. Το 1983 ο μέσος όρος του έφτασε τους 28.3 πόντους με αποτέλεσμα να αναδειχτεί πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ και το Denver να περάσει στον δεύτερο γύρο των playoffs για πρώτη φορά μετά το 1978. Οι Nuggets πλέον είχαν εξελιχτεί στην ανερχόμενη δύναμη της Δύσης και έτσι το 1985 είχαν το καλύτερο ρεκόρ (52-30) της μέχρι τότε σύντομης ιστορίας τους στο ΝΒΑ (προστέθηκαν από το ABA μετά τη σεζόν 1975/76) φτάνοντας μέχρι τους τελικούς της περιφέρειας με τον English να σκοράρει 30.2 πόντους στα playoffs. Η επόμενη ήταν η κορυφαία σεζόν της καριέρας του. Τελείωσε την κανονική περίοδο με 29.8 πόντους, έκανε προσωπικό ρεκόρ σημειώνοντας 54 πόντους κόντρα στους Rockets στις 19 Νοεμβρίου του 1985 και οδήγησε το Denver μέχρι τον δεύτερο γύρο των playoffs όπου στο έκτο παιχνίδι με το Houston ισοφάρισε την κορυφαία επίδοση του στην postseason σταματώντας στους 42 πόντους (τόσους είχε πετύχει και απέναντι στους Suns το 1983). Δυο χρόνια μετά οι Nuggets πήγαν ξανά μέχρι τον δεύτερο γύρο έχοντας κάνει 54 νίκες στην κανονική περίοδο χάρη στους 25 πόντους που είχε ανά αγώνα και όσο συνέχιζε να αποτελεί μόνιμη απειλή για τα αντίπαλα καλάθια παρέμεναν μια από τις καλές ομάδες της Δύσης.  Τον Αύγουστο του 1990 ύστερα από σχεδόν 11 χρόνια στο Denver αποφάσισε να κλείσει την καριέρα του στο Dallas παίζοντας μια σεζόν για τους Mavericks και αφού το 1992 πέρασε και από τα γήπεδα της Ιταλίας όπου αγωνίστηκε στη Νάπολι αποχώρησε από την ενεργό δράση. Την ίδια χρονιά οι Nuggets απέσυραν τη φανέλα του με το νούμερο “2”, που στις μέρες μας αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς ρετρό εμφανίσεις του ΝΒΑ, ενώ το 1997 έγινε μέλος του Hall of Fame. Τι έκανε για να συμπεριληφθεί ανάμεσα στους κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών; Αρχίστε να μετράτε! Όταν αποσύρθηκε ήταν ο έκτος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ (πλέον είναι 15ος), αποτέλεσε τον πρώτο παίκτη που ξεπέρασε τους 2.000 πόντους οκτώ συνεχόμενες σεζόν (το δεύτερο μεγαλύτερο σερί στην ιστορία του ΝΒΑ μετά τις 11 του Karl Malone) και ήταν ο κορυφαίος σκόρερ των 80’s καθώς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 σκόραρε 21.018 πόντους. Πρόκειται για τον κορυφαίο παίκτη στην ιστορία των Nuggets, αφού παραμένει ακόμα ο πρώτος σκόρερ τους με 21.645 πόντους και επίσης είναι πρώτος σε αγώνες (837), λεπτά συμμετοχής (29.893), εύστοχα σουτ (8.953), επιθετικά ριμπάουντ (2.038) και ασίστ (3.679). Συνολικά κατέχει 31 ρεκόρ τους και ήταν ο πρώτος σκόρερ τους στο 55% των αγώνων που φόρεσε τη φανέλα τους. Τους οδήγησε εννιά συνεχόμενες χρονιές στα playoffs και με τον ίδιο να ηγείται της επίθεσης τους το 1982 είχαν τον κορυφαίο μέσο όρο πόντων (126.5) στην ιστορία του ΝΒΑ για μια σεζόν και ξεπέρασαν τους 100 σε 136 συνεχόμενους αγώνες σερί το οποίο είναι το μεγαλύτερο όλων των εποχών. Κι’ όλα αυτά γιατί το σκοράρισμα ήταν το επάγγελμα του Alex English. πηγή: http://nba.sport24.gr

Βαθμολογίες

Αποτελέσματα